سه شنبه, ۲۳ مهر ۱۳۹۸

راهبرد سازمان نظام مهندسی کشاورزی ، مهارت آموزی و دانش سهمی

 

رمضان نژژاد

شاهرخ رمضان نژاد رئیس کنونی سازمان نظام مهندسی کشاورزی که کارش را در این سمت با برگزاری کنفرانسی گسترده با حضور تعداد کثیری از مدیران استانی و شهرستانی این نظام صنفی سراسری در سال گذشته آغاز کرد و اصل اتکا به نیروی انسانی تحصیل کرده را مبنای راهبردهای خود قرار داد ، در آخرین اندیشه ورزی برای مدیریت این نهاد گسترده به خبرنگار اخبار سبز ایران گفت: دانشگاههای ما از تولید و ویژگیهای آن فاصله دارند و دانش آموختگان کشاورزی را با علوم محض کشاورزی آشنا می کنند ولی به دلایل تاریخی امکان ایجاد یک رابطه ملموس و عملی میان آموخته های عملی مهندسان کشاورزی را در حد قابل اتکا فراهم نکرده اند.

بررسی های انجام شده در میان اعضا و در سطح کشور آشکار ساخت که یکی از نیازهای عمده مهندسان کشاورزی برای توسعه کشاورزی ، کسب مهارتهای عملی آنان است که بتواند وارد مزارع و فارمهای دام و طیور و سایر عرصه های تولید شوند و این مهم را برعهده گرفته ایم که سطح مهارتهای عملی مهندسان را با هر سطح فراگرفته دانشگاهی ارتقا دهیم.

دکتر رمضان نژاد گفت: قاعده ای که شاید بصورت پراکنده در عرصه های دیگر تولید وجود داشته است را تعریف کرده ایم که مهندسان عضو نظام در چارچوب شرکتهای خدمات جدید متعلق به خودشان و به صورت یک فعالیت بخش خصوصی با تعهد بهبود بهره وری و افزایش تولید در واحد سطح به مزارع و باغات وارد مذاکره شوند که به شرط افزایش محصول و از طریق دانشی که دارند ، سهم بری داشته باشند.

وی خاطر نشان ساخت : به طور مثال یک باغ سیب طی چند سال میانگین برداشت حدود 20 تن سیب داشته است ، مهندس باغبانی به شرط افزایش تولید این باغ از میزان افزوده تولید سهم بری خواهد داشت .

ایشان یادآور شد: این تغییر رویکرد از دستمزد محوری که غالبا" با استقبال کشاورزان مواجه نمی شود به دانش سهمی ، هم به نفع مهندسان کشاورزی است و هم به نفع کشاورزان که از محل درآمد حاصل از افزایش محصول هزینه می کنند و دیگر مبلغی به عنوان دستمزد به هزینه های پرداختی آنان اضافه نمی شود و در عین حال روشهای علمی و اجرای عملی آنان در قالب مهارت مهندسان ترویج می شود و این باور در میان کشاورزان به وجود می آید که علوم کشاورزی راهکارهای موثری در جهت تولید بیشتر و بهتر ارائه می کند.

دکتر رمضان نژاد گفت : البته ممکن است این روش برای مهندسان توام با ریسک های طبیعی و بازرگانی باشد اما چنانچه یک مهندس کشاورزی با چند کشاورز در عرصه تولید یک محصول به صورت سهم بری طبق افزایش محصول کارکند بدون تردید بیش از آنچه که به عنوان دستمزد دریافت می کرده است ، عایدی و درامد خواهد داشت.

تمامی حقوق مادی معنوی سایت محفوظ است .

طراحی سایت طراحی سایت طراحی سایت طراحی سایت