سه شنبه, ۲۳ مهر ۱۳۹۸

وزیر منتقد یا مقصر اصلی؟

تیغ زنان بزرگ در سایه تیغ زنان کوچک پنهان می شوند!

 

hojatiii

حتما فراموش نکرده اید که مهندس محمود حجتی وزیر جهاد کشاورزی در هفتمین گردهمایی سراسری کشت محصولات زراعی که در 10 شهریور ماه در سالن خوشه این وزارتخانه برگزار شد از همکارانی در زیرمجموعه خود یاد کرد که کشاورزان یا کارآفرینان مراجعه کننده به ادارات برای انجام امور یا اخذ این و آن مجوز را تیغ می زنند، تلکه می کنند و کار آنها را انجام نمی دهند. وی خواستار شد که حراست ها در این زمینه ها فعال تر شوند و موضوعات را پیگیری کنند. ایشان حتی از مدیران جهاد کشاورزی در سطوح استان ها و شهرستان ها خواست تا جهت رسیدگی به این وضعیت نابسامان دستیار ویژه انتخاب کنند.

کشاورزی آینده جهان (اخبار سبز ایران)، تیتر این خبر را از همان ابتدا بر خلاف متعارف باعلامت سوال "آنها ارباب رجوع را تیغ می زنند؟" آورد و در پی آن طی مطلب دیگری و حسب گلایه بسیاری از کارمندان پاک دست و منزه و در عین حال درستکار و پر تلاش جهاد کشاورزی در سراسر کشور به دلجویی و دفاع از آنان پرداخت. در آن مطلب تاکید کردیم که در میان مستخدمین 100 هزار نفری این وزارتخانه، بسیاری در کنار کشاورزان و مردم هستند که به خدمت بی شائبه مشغولند و نباید انجام وظیفه و ایثار آنان را نادیده گرفت. انعکاس این دو مطلب واکنش ها و سوالات بسیاری را برانگیخت؛ اولین پرسش این بود که بالاخره وزیر چکار کرد؟ چرا با این متخلفان و رشوه گیری و تیغ زنی برخورد نشده است و اگر شده چرا برای عبرت دیگران، حتی بدون ذکر نام اشخاص انعکاس خبری نیافته است؟ چرا وزیر و زیر مجموعه اش یا حراست ها در سطوح مختلف گزارشی از این تلکه بگیران و تیغ زنان ارائه ندادند؟

دوم؛ بسیاری گفتند مقصر اصلی خود وزیر است، مگر ابزارها و قدرت لازم برای نظارت و برخورد را ندارد؟ چرا چنین وضعی به وجود آورده است که می گوید به خدا پناه می برم، اگر وزیری که مرتب در استان ها در حال سرکشی و افتتاح است نمی تواند جلوی این تخلفات را بگیرد چه کسی یا چه بخشی از وزارتخانه می تواند جلوی اینها را بگیرد؟ لذا مقصر خود وزیر است. آنان همچنین می پرسند: آیا حجتی کفایت و توانایی لازم برای نظارت و برخورد را ندارد؟ اصولا چنین پدیده ای وجود ندارد و وزیر خواسته یک حرفی بزند.

عده ای می پرسند: حتما باید نهادی بیرون از وزارتخانه وارد صحنه شود و تیغ زنان را شناسایی و دستگیر کند؟ اگر وزیر چنین انتظاری دارد این دفتر و دستک و حراست های مختلف در تمامی سطوح تشکیلات از مرکز تا دورافتاده ترین نقاط، چرا حقوق می گیرند و چرا کاری نمی کنند؟ عده ای می گویند: مستندات لازم برای برخورد با متخلفان وجود ندارد زیرا ساختار و تشکیلات اداری به گونه ای است که تیغ زده شدگان ترجیح می دهند سکوت کنند وگرنه تا ابد با مشکل مواجه خواهند شد!

در مقابل این نظر هست که در جاهای حساس باید تله گذاشت و این تله گذاری حتما در بخش هایی که رانت نهفته است جواب می دهد.

عده ای می گفتند: بحث تیغ زنی برای تسریع در این یا آن مجوز یا راه اندازی کار این یا آن مراجعه کننده، کوچک و در حد تخم مرغ دزدی است، چرا حراست ها یا وزیر در مورد موضوعاتی از جمله امتیاز واردات کالاهای پر طرفدار در تشکیلات بازرگانی و در راس، موضوع را مورد مداقه قرار نمی دهند؟ چرا فلان شرکت تشکلی بازرگانی تحت پوشش فلان معاونت از لیزین و متیونین به عنوان افزودنی های کم حجم اما گران قیمت و پر طرفدار و پر سود گرفته تا گوشت قرمز یا سایر نهاده ها را حسب ضرورت یا غیر آن وارد می کند اما هیچ نظارتی از سوی حراست ها بر کار آنها نیست؟ مثلا چقدر وارد کردند، با چه ارزی، با چه قیمتی و تحت نظر کدام نهاد یا شرکت مسئول این کالاها را فروختند؟ دخترخاله، پسرخاله ها و قوم و خویش ها در اطراف این شرکت های تشکلی بازرگانی چکار می کنند؟ چرا اینها اگر هیچ مشکلی در کارشان نیست، زیر به زیر و بدون کوچکترین اطلاع رسانی برای مشارکت ذینفعان که لازمه یک کار بازرگانی سالم است واردات با ارز دولتی انجام می دهند و می فروشند و کسی خبردار نمی شود؟ چرا در حالی که یک شرکت معظم و موفق زیر ذره بین بازرسی کل کشور واردات نهاده، گوشت قرمز و یا فلان کالا را با دقت و اعلام عمومی انجام می دهد شرکت های دیگر همانند پرونده مسئولان جهاد استان یا فلان شرکت بازرگانی تشکلی، بدون اعلام، نظارت یا گزارش عملکرد وارد این قضایا می شوند؟ حتما باید قوه قضاییه یا نهادهای دیگر مچ آنان را بگیرند تا وزیر مطلع شود؟ چرا وقتی نوشتیم: "آقای وزیر سری به تاریکخانه آب مملکت بزنید" و به موضوع "تا 85 درصد پول بلاعوض برای اجرای طرح های آبیاری کشور" اشاره کردیم، مجموع وزارتخانه پنبه در گوش گذاشت و حتی جوابیه ای نداد؟ آیا کسی نمی داند که اکثر فسادها و دزدی ها همان جاهایی اتفاق می افتد که رانت دولتی داشته و دارد؟

کشور به جایی رسیده است که غالب فسادهای گسترده و همه جانبه در جاهایی رخ می دهد که پول ارزان یا بلاعوض و رانت های چشمگیر دولتی وجود دارد، آیا غارت بخش قابل توجهی از ارز ارزان قیمت 4200 تومانی توسط واردکنندگان کالاهای مختلف و فساد، بگیر و ببند و دادگاه های متعدد در این زمینه درسی نیست که وزیر و شاکله وزارتخانه یا معاونت مربوط، موضوع اعطای "تا 85 درصد پول بلاعوض طرح های آبیاری" را زیر ذره بین ببرند که چگونه این یا آن طرح و به چه دلایل علمی و اجرایی متقن و قابل قبول زودتر یا دیرتر تایید می شود و اعتبار بلاعوض تخصیص می یابد؟ آیا اعتبارات تخصیص یافته متناسب با طرح است، کم است، زیاد است، ...

حالا واقعا وزیر دنبال تیغ زنان و تلکه بگیران خرد و ریز در گوشه و کنار ادارات می گردد؟ شاید هم وزیر در انتهای کارش که یک سال و چند ماهی از آن مانده، قصدش نه اصلاح ساختارها و جلوگیری از تیغ زنی های کوچک و سوء استفاده ها و رانت خواری های بزرگ، بلکه می خواهد در جایگاه منتقد قرار بگیرد و با این ویژگی معرفی شود که بعدا بگوید منهم گفتم. به همین دلیل عده ای بر این نظرند اولین کسی که در این وادی باید مورد پرسش قرار گیرد خود وزیر است!

کشاورزی آینده جهان

    (اخبار سبز ایران)

تمامی حقوق مادی معنوی سایت محفوظ است .

طراحی سایت طراحی سایت طراحی سایت طراحی سایت